maandag 26 december 2011

Stilte


Ver weg van mij staat stilte
Stilte is zijn naam
Hij behoort mij toe
Ik vergeet soms door de alledaagse dingen heen
Dat stilte mij ook toebehoort.

Dan wordt mijn stilte verbroken
Door verplichtingen hier in mijn huis.
Maar vandaag zag ik stilte weer staan
zo dicht bij mij
Voelbaar en tastbaar.

Hij keek me aan
en vroeg: “waar was jij al die tijd?”
Ik sloot hem in mijn armen
en had geen woorden nodig.

Stilte alleen was zo volledig
Onze beide harten resoneerden
op de stilte in de stilte
Waardoor de stilte intenser werd
Het raakte onze beide wezens
De kern van ons bestaan.

Door deze stilte resonantie
konden we zijn
Wie we werkelijk waren
We zagen elkaar wie we echt zijn.

Diep in ons ligt in de stille stilte
ons wezen wat liefdevol
En echt is
Wat vraagt om er te mogen zijn
en uit te mogen dragen
Dat wat we voor ons zelf
en voor de ander er mogen zijn

Onze levensopdracht ligt daarin verscholen
Alleen de stilte in ons doet ons dat herkennen
Nu ben ik samen met mijn stilte
Ook in deze drukke tijd
We trekken er soms op uit
om met elkaar te resoneren
Dat geeft ons energie voor de dagen.

Ik dank U dat U mij de kans gaf
om mijn stilte te zien en te ontmoeten
Het voelt zo vredig en vertrouwd.

Mijn angst om er alleen maar naar te kijken
is weggenomen
Door er gewoon maar in te gaan
en samen te zijn.

Danyavad Danyavad Danyavad
(Dank gelukzaligheid, Dank)

Marja Tames

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat een reactie achter