maandag 17 september 2012


Ik weet dat je bang bent voor alles en iedereen
dat je je niet meer wil en kan blootleggen aan anderen
dat er onder die persoon vol praatjes
nog een andere ik diep verscholen zit.
Veilig opgeborgen onder een wereldje die je uit verdediging
voor jezelf opgebouwd hebt.

Ik weet dat je bang bent voor het moment dat je uitgepraat bent
en de stilte gaat vallen waardoor
je andere ik naarboven wil uitbreken
en gaat smeken om de momenten van genegenheid ...
warmte en liefde
De momenten dat praten overbodig is
en die armen om je heen veel meer waard zijn
de warmte van een ander eindelijk je kou kan verdrijven.

Ik weet dat je bang bent voor je gevoelens
je wilt niet meer liefhebben of geliefd worden
En al zeker niet verliefd worden ... het kwaad van alles
je wilt niet meer blind worden ... en zeker niet meer vertrouwen.

Ik weet dat je alles niet nogmaals wilt meemaken
dat je denkt gelukkig te zijn met degene die je nu bent
zonder alles wat je denkt dat je niet mist!

Hoelang hou je het vol als je altijd diep van binnen
je andere ik hoort schreeuwen?
Hoelang hou je het vol om
alleen maar diep in je hart te moeten huilen?
Hoelang kan je dit aan ... omringd door toch zoveel mensen!

Ik zeg dit alles omdat ik weet dat je vecht met en tegen jezelf
en toch is het een gevecht dat je alleen moet aangaan

Maar ...

dat je toch iemand nodig hebt om in je hart te sluiten
een vriend ... een kameraad ... een partner
Dat je anders zoveel in het leven mist!

En weet je ...

Ik herken dat ...