woensdag 3 april 2013

Mijn jas


Ik heb mijn jas uitgetrokken, althans zo voelt het.

Oude gedragingen en patronen die me niet meer passen heb ik uitgedaan, ik heb ze losgelaten. Af en toe probeer ik nog die oude jas aan te trekken maar ik merk dat hij knelt en dat hij niet lekker zit.
Ik weet dan ook niet hoe snel ik hem uit moet trekken.

Dit is de tijd om je dikke winterjas te verruilen voor een lichtere zomerjas en zo gaat het ook met oude gedragingen en patronen. Als we ervoor kiezen kunnen we ze loslaten en een nieuwe jas kiezen die beter bij ons past.

De natuur spiegelt dit mooi. Na een donkere winterperiode, met veel rust en dus ruim de tijd om eens goed na te gaan wat je nog kunt gebruiken en wat je niet langer dient, is het voorjaar de tijd om los te laten.

De dieren verliezen hun wintervacht, die hebben ze niet meer nodig. Daar kunnen wij een voorbeeld aan nemen. Wij mensen slepen vaak jarenlang allerlei oude rommel met ons mee. Oude gedachten en overtuigingen over wie we zouden zijn en hoe we ons zouden moeten voelen. Oude patronen van afhankelijkheid, ons minder voelen of juist je macht misbruiken
om dingen gedaan te krijgen.

Het is niet voor niets dat er altijd gesproken wordt over de voorjaarsschoonmaak. Net als de behoefte alle rommel en vuil weg te vegen uit je huis is het ook goed om de bezem door je innerlijke huis te halen. Wat sleep je allemaal mee? Wat staat op je geestelijke zolder wat je niet meer gebruikt en wat alleen maar plek inneemt?

Wat heb je allemaal op je harde schijf opgeslagen
wat je alleen maar langzamer maakt?

Ik hoop van ganser harte dat jullie net als ik eens af en toe de tijd nemen om te voelen en te kijken wat je nog mee wil dragen en wat je los wil laten.

Om te voelen dat het tijd is je winterjas uit te doen,
vrijer en meer open voor de zon die schijnt.

Doe je jas uit, ga naar buiten en dans!

Linda Cremers