Je kunt iets niet goed zien als je ogen beneveld zijn met tranen.

Als je iets te graag wilt kun je het juist daarom niet krijgen;
in ieder geval kun je er niet van genieten.

'Komaan laten we eens een goed gesprek met elkaar hebben',
brengt iedereen tot zwijgen.

'Ik moet vannacht goed slapen', loopt uit op uren wakker liggen.

Als men werkelijk een brandende dorst heeft
doet de smaak van de lekkerste dranken er niet meer toe.

Is het zo dat het juist de intensiteit van ons verlangen is,
die het ijzeren gordijn dichttrekt en ons het gevoel geeft,
in een vacuum te staren?
'Zij die vragen' (tenminste 'zij die blijven zeuren')
worden overgeslagen.
Zij kunnen misschien niet eens ontvangen.

C.S. Lewis - Verdriet, dood en geloof
Een genadeloze zelfanalyse