Als het grote moment voorbij is

Als het grote moment voorbij is,

als de ogen gesloten zijn,

als de stilte van de dood ingetreden is,

zijn er geen woorden te vinden voor wat je beleeft.

Misschien kun je alleen maar huilen,

misschien sta je er als verlamd bij met pijn in je hart.

Soms zegt men: Ieder is vervangbaar.

Dat geldt allicht als je alleen aan een materiële taak denkt

die door een ander vervuld kan worden.

Maar dit is flagrant tegen de waarheid

als het om de relatie gaat

die je met een dierbaar wezen verbindt.

Die kan niet vervangen worden. Door niemand, nooit.

Misschien daalt er vrede in je hart

en overheerst dankbaarheid je smart

omdat deze mens die je zo lief was

en die je leven getekend heeft door liefde,

je al die voorbije jaren en dagen en uren gegeven was.

Misschien vouwen je handen zich tot een gebed

en vertrouw je deze mens in dit uur van zijn bestaan

toe aan de levende God.

Misschien is je hele wezen pijn

en weet je niet hoe je zulke smart dragen kunt.

Misschien komt in je ook deze gedachte op:

mijn liefde voor deze gestorven mens

is niet een liefde van herinnering

maar een liefde in verwachting.

Als God barmhartig is

dan weet ik dat deze mens thuisgekomen is.

Wie liefheeft komt bij God terecht.

Geloven in de God van Jezus

is geloven in de persoonlijke roeping

van elke mens tot eeuwig leven

Bij Hem zullen wij elkaar weerzien.