
Het kind in mij probeert te vechten
Eist haar plaatsje in mijn bestaan
Het kind dat kan lachen en huilen
Gek, verassend en spontaan.
Zal ik de deur op een kiertje zetten?
En kijken wat er dan gebeurd
Maar als ik daarover na denk bekruipt me de angst
Van het kind dat ik ken, angstig en verscheurd.
Het kind dat geen thuis kent
Zich niet gewenst voelde en bemind
Vechtend voor dat speciale plekje
en het steeds weer niet vindt.
Welk kind laat ik toe als ik de deuren openzet.
Wil ik dat kind in mij toestaan er te zijn
Mag ik dat kind een plekje geven
Troosten, wiegen en koesteren tegen alle pijn.
Kan ik haar angst, haar woede, haar verdriet
Het onrecht dat het kind in mij is aangedaan
Kan ik dat óóit verzachten
Gek, verrassend en spontaan.
Claudia Phillipo
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat een reactie achter