Tijd

Er is een tijd van wortelen en groeien
om in de zon te lopen met opgeheven hoofd
Er is een tijd om dingen te laten ontstaan
om onder je handen iets nieuws te laten groeien.

Er is een tijd om sappige appels te eten
om het gras te voelen, de wind door je haar
Er is een tijd om aan bloemen te ruiken
om vlinders te zien dansen in een gouden licht.

Er is een tijd om met je rug tegen een boom te zitten
om je te laten vullen met een diep ontzag
Er is een tijd om te kijken en te luisteren
om stil te zijn temidden van al wat leeft.

Er is een tijd om mee te geven, om afscheid te nemen
om te laten gaan, in alle dankbaarheid
Er is een tijd om de zon vaarwel te zeggen
om de duisternis te zien naderen, en deze te aanvaarden.

Er is een tijd om te vertrouwen, op minder dan niets
om handen te openen en los te laten wat vastgehouden werd
Er is een tijd om te vallen, in een eindeloze ruimte
om tijdloos te zweven tussen verre sterren en vage nevels.

Er is een tijd om weer te ontwaken
om te voelen, te ervaren, een enorme kracht
Er is een tijd om adem te halen en op te rijzen
om te gaan stáán en te zeggen: hier ben ik.

Angela Stoof