zaterdag 21 januari 2012

Treuren


Door een waas van tranen heen
zag ik haar naam staan op die steen
toch vond ik haar daar niet
het was alleen het lichaam wat ze achterliet.

In gewone dagelijkse dingen
bijvoorbeeld als je een vogel mooi hoort zingen
of in het zachte tikken van de regen
daarin kom je haar steeds tegen.

En op een warme zomerdag
als je de zon verdwijnen zag
veranderend in een schemering
en jij het laatste straaltje ving.

In een paar vlinders die onvermoeibaar dansen
in het overvliegen van een koppel ganzen
of in het bloeien van door haar gezaaide planten
daarin vind je haar aan alle kanten.

Ze vroeg niet lang om haar te treuren
zelf vond ze dat maar zeuren
maar zo eenvoudig ligt het niet
het doet ons grenzeloos veel verdriet.

Valt geen voorstelling te maken
hoe het in werkelijkheid is
het is een hemelsgroot gemis
je nooit meer te kunnen zien of horen
het is niet te beschrijven wat we hebben verloren.

Er moet echt heel veel gebeuren
willen we niet meer om jou treuren …

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat een reactie achter