Een lach en een traan

Zoals de bloemen bloeien
planten en bomen groeien
Zoals vele sterren,
het heelal verlichten
van zoverre
Is het leven een komen en gaan,
soms met een lach,
soms met een traan.

Maar de echte zin
van ieders leven,
realiseer je je maar even.
En ook een sterke boom,
verliest eens zijn kracht,
dat merk je meestal pas
op een moment,
dat je het niet verwacht.

De blaadjes zijn gesloten,
de vogels zijn uitgefloten.

Je bent nu op reis,
naar je lieve vrouw,
die ergens daar wacht op jou.
Het is nu stil,
het was Gods wil,
het was je tijd.

Je had een heel rijk leven,
soms met geluk,
soms met verdriet en pijn.
Laten we maar denken,
het heeft zo moeten zijn.
De boom heeft niet veel geleden,

Rust zacht,
en ga in Vrede ...