Je bent somber, één en al frustratie,
niemand om je heen, geen relatie.
Soms ontmoet je weer iemand,
loop je weer 'n tijdje hand in hand.
En altijd denk ik achteraf,
was hij iemand, die echt om me gaf?
Of ben ik weer gebruikt geweest,
de 'Ware' is voor mij alleen 'n geest.
Een droom, die maar niet uitkomt,
soms dacht ik dat ik er middenin stond.
Met 'n schok werd ik dan weer wakker,
zonder vriend, zonder makker.
Zou er nog wel iemand bestaan,
die met mij de goede weg op wil gaan?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat een reactie achter