Afzonderen

Op gezette tijden - maar met steeds grotere tussenpozen, komt dat bij me terug: een verschrikkelijk sterke behoefte me af te zonderen en tijdenlang helemaal alleen te zijn. Is dat erg egocentrisch en asociaal?

Ik moet nog leren de moed te vinden in zulke tijden te zeggen: ik blijf thuis en zonder me een poosje van jullie allemaal af. Maar je bent dan soms bang om anderen te kwetsen, terwijl het toch eigenlijk veel kwetsender is voor anderen, als je wel naar ze toekomt, maar innerlijk helemaal afwezig bent.

Ik denk dat ik de laatste tijd te "geëxtraverteerd" geleefd heb, en dat zich dat nu wreekt op mijn toch eigenlijk meer tot introversie geneigde natuur. Maar ik raak toch nooit meer zo erg uit m'n evenwicht als dat vroeger het geval was. De innerlijke harmonie gaat nooit meer zo heel ver van me weg.

Etty Hillesum
22 april 1942