Henri Nouwen beschrijft in het onderstaande fragment een eigen ervaring:
hoe moe een mens kan worden van zijn eigen gedachten,
hoe plezierig het zou zijn die gedachtestroom af en toe stop te kunnen zetten.
Zijn advies: zet het om in een gebed.
Ons verstand is voortdurend in de weer.
We analyseren, overdenken, dagdromen of dromen.
Overdag en 's nachts, het houdt geen moment op.
Je zou kunnen zeggen dat we "onophoudelijk" denken.
Soms zouden we wel eens even willen stoppen met denken.
Dat zou ons veel zorgen, schuldgevoelens en angsten besparen.
Het vermogen om te kunnen denken is een groot goed,
maar ook een flinke bron van zorgen.
Worden we niet onvermijdelijk het slachtoffer van onze gedachtestroom?
Dat hoeft niet.
We kunnen al dat denken tot een gebed samenbundelen.
Dan vormen we onze innerlijke monoloog
om tot een aanhoudend gesprek met God,
die de bron is van alle liefde.
Verbreek je isolement,
en weet dat er iemand in je binnenste is die met liefde wil luisteren
naar alles wat je bezighoudt en zorgen baart.
Uit: Brood voor onderweg,
Henri Nouwen
Ons verstand is voortdurend in de weer.
We analyseren, overdenken, dagdromen of dromen.
Overdag en 's nachts, het houdt geen moment op.
Je zou kunnen zeggen dat we "onophoudelijk" denken.
Soms zouden we wel eens even willen stoppen met denken.
Dat zou ons veel zorgen, schuldgevoelens en angsten besparen.
Het vermogen om te kunnen denken is een groot goed,
maar ook een flinke bron van zorgen.
Worden we niet onvermijdelijk het slachtoffer van onze gedachtestroom?
Dat hoeft niet.
We kunnen al dat denken tot een gebed samenbundelen.
Dan vormen we onze innerlijke monoloog
om tot een aanhoudend gesprek met God,
die de bron is van alle liefde.
Verbreek je isolement,
en weet dat er iemand in je binnenste is die met liefde wil luisteren
naar alles wat je bezighoudt en zorgen baart.
Uit: Brood voor onderweg,
Henri Nouwen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat een reactie achter