Ik zal zijn als een schaduw
die onlosmakelijk is verbonden aan alle dingen
Pas als het licht uitgaat
zal de duisternis mijn beeld verdringen
En plaats maken voor het schuldgevoel ...
dat jij mij ooit hebt laten gaan.
En morgen zal ik er weer zijn
want mijn bondgenoot ...
zal stralend aan de hemel staan.
Je zult mijn adem voelen in de wind
mijn pijn doorleven in het huilen van een kind
De leegte in mijn hart ervaren in een drukke winkelstraat
Waar geen gezicht is die je kent
niemand vraagt wie je bent.
Je zal mijn oprechtheid leren kennen
in de onschuld van een dier
dat onvoorwaardelijk van je houdt
je zonder meer vertrouwd.
Zoals verliefden hun namen in een boom doen kerven
om de jaren te trotseren
Zul jij begrijpen ...
dat ware liefde nooit zal sterven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat een reactie achter