Dat verre licht

Vanwaar dat verre licht dat schijnt
En mij steeds begeleid
Mijn aarzelende stappen richt
Naar de nieuwe tijd.

Ik zie het somtijds ver en vaag
Soms als een stralend licht
Zijn felle gloed verblind het oog
En ik bedek het gezicht.

Toch weet ik dat het altijd schijnt
Wat ik van binnen ken
En dat alleen dank zij dat licht
Ik worden kan wie ik ben.

Ik ga dus struikelend steeds omhoog
Dat geeft mij zekerheid
Dat ik uiteindelijk bereik
Het Licht van die Nieuwe Tijd.