vrijdag 2 november 2012

Gedachtenspinsels


Als dingen tegenzitten,
als je je niet goed voelt,
als je twijfel je verscheurt,
als zorgen je gedachten bepalen,
als pijn jouw deel is.

Bedenk dan dat alles een illusie is,
en tijdelijk, en dat je veel vermag
om het anders te maken of anders te beleven.
Al is het dan nog niet verdwenen,
als het maar niet meer de bepaler van je leven blijkt.

Zou 't de moeite waard niet zijn om het te proberen
alleen al daarvoor? Is dat geen aanwinst?

Gedachten zijn energie.
Elke gedachte beïnvloed jou,
je omgeving en zelfs de wereld.

Een groep met gelijkgestemden bij elkaar
vormen één gedeelde gedachte, een sfeer.
Nog meer gelijksoortige gedachten tezamen
en je kan spreken over mentaliteit, een instelling.
De gedachten van velen over langere tijd
kun je geest noemen. Of misschien wel God.

Met elkaar, 6 miljard, maken wij onze aarde
en geven er vorm aan,
net zo goed als dat we dat elk afzonderlijk voor onszelf doen.

Nou, dus ...

Dan moeten we dingen kunnen veranderen, toch?

Door positief te denken, te mediteren, bidden
of hoe je 't ook noemt.

Dus ... wat let ons?

Wachten we op bewijs?
En wat als dat bewijs wordt geleverd.
Wat nu, als het wél zo is?

Heb je dan geen enorme spijt dat je
niet eerder mooie dingen bent gaan denken?

Is het niet zo dat het niet uitmaakt of je er in gelooft,
maar dat het toch wel gebeurt?

Dus wat maakt het uit dan?