maandag 24 december 2012

Aan ...


De daklozen, de armen en mensen met leed
Mensen met ziektes en in raggen gekleed.
Met een matras ergens in een hoek,
hun dagen te lang en alle hoop zoek.

De ongehuwde meid in verwachting
wiens pijn we kunnen verzachten.
Die overweegt naar de abortuskliniek te gaan
als wij haar gewoon in de kou laten staan.

De bejaarden in de verzorgingshuizen,
Door familie afgewezen, hun harten vergruizen.
Emotioneel aan de kant gezet
en niemand die meer op hen let.

Het misbruikte kind, ongeliefd en afgewezen,
beroofd van aandacht … een eenzaam wezen.
Zij verschuilt zich achter een muur van boosheid,
en voelt zich verloren in deze liefdeloosheid.

Zij bestaan echt; de armen, de moedelozen, de eenzamen
met diepe behoeften staren zij uit hun ramen.
Zo velen die wij kunnen liefhebben en raken,
Samen kunnen wij hen helpen … hen weer beter maken!

Het Kerstseizoen gaat weer snel voorbij
en we schuiven het bijzondere gevoel dan weer opzij.
En vergeten dan de behoeften van andere mensen
en negeren hun gehuil en hun stille wensen.

De ogen van onze Redder zijn met tranen gevuld
omdat wij niet het hele jaar in liefde zijn gehuld;
omdat wij niet altijd willen geven om te verzachten,
maar gewoon weer op de volgende Kerst zitten wachten.

Diane Wright