dinsdag 5 februari 2013

Verwachtingen en de teleurstelling


Zodra je dingen gaat verwachten, van een ander, van jezelf, van Het Leven, en het wordt niet waargemaakt, dan raak je teleurgesteld. Je kan het beste maar geen verwachtingen hebben, van niets, alleen hebben wij zo niet leren leven.

We verwachten van alles, we hebben allerlei ideeën over hoe van alles zou horen te werken, hoe ons leven zou moeten gaan en als het dan anders loopt - omdat dingen nou eenmaal zo gaan - dan zijn wij ineens allemaal weer die beteuterde driejarigen die hun zin niet krijgen. Loslaten dus, alle verwachtingen - van kinderen, van ouders, van vrienden, van geliefden, van Het Leven ... Zonder verwachtingen door het leven, los en leeg, zien wat er op ons pad komt.

Verdriet, teleurstelling en woede. Het zijn van die gevoelens die iedereen wel kent maar liever niet voelt. Verdriet, teleurstelling en woede zijn emoties die te maken hebben met het gedrag van anderen. Anderen doen of laten iets waardoor wij ons verdrietig, teleurgesteld of boos voelen.

Boos op jezelf. Omdat de dingen niet gingen zoals je ze gewenst of gedroomd had. Reageren op de hoe de dingen volgens jouw ideeën had moeten zijn, en niet op wat er werkelijk aanwezig was, in het Hier en Nu. Je reageert op je eigen gecreëerde verwachtingen, vanuit je eigen referentiekader en je perspectief. Dat natuurlijk heel anders was dan het referentiekader van de ander. En dat had je zelf onvoldoende afgestemd. Jouw aandeel in het geheel.

En dan is het fijn om de tijd te hebben voor reflectie. En om vrienden te hebben die je daarbij helpen door naar je te luisteren en de juiste vragen stellen. Want wat is het nu werkelijk wat je zo verdrietig maakt? Het gaat niet alleen om het Nu, maar ook om soortgelijke ervaringen die in het verleden hadden plaatsgevonden. Eigenlijk was dit een moment waarin emoties van toen en nu bij elkaar kwamen. Een soort van verzameld verdriet. Verdriet om het gemis van een onvervuld verlangen. Door dat besef rest je niets anders dan je er aan over te geven. De tijd te nemen voor je gevoelens, ze te ervaren en te uiten. Het zal even heel heftig zijn maar het lucht ook enorm op. Hierna komt er weer ruimte om te bedenken hoe je verder wilt. Wat je wilt in deze nieuwe werkelijkheid, vanuit acceptatie.

Verdriet, teleurstelling en woede. Het zijn normale menselijke emoties. We kunnen ons er tegen verzetten, maar we kunnen ook accepteren dat het een onderdeel is van het leven dat erbij hoort. Door onze emoties te ervaren en te luisteren naar de onderliggende boodschap ontstaat er weer ruimte voor iets nieuws. Een ruimte die je zelf kunt invullen en waarin je zelf kunt creëren. Steeds opnieuw.

Don't blame people for dissapointing you,
blame yourself for expecting too much from them.

En jij, hoe ga jij om met de door jouw gecreëerde verwachtingen? Durf jij naar jouw aandeel te kijken?

Verwachtingen tips

Leer te observeren

Probeer de situatie vanaf een afstand te bekijken. Wat zie je gebeuren? Hoe kijk je naar jezelf en de situatie? Wat gebeurt er in werkelijkheid?

Onderzoek de feiten

Wat zijn de feiten in deze situatie? Wat kun je aannemen als waarheid en wat zou je graag willen? Maak onderscheid.

Spreek je verwachtingen uit

Als je graag wilt dat jouw verwachtingen uitkomen, spreek ze dan duidelijk uit. Ga er niet van uit dat de ander het wel begrijpt. Check bij twijfel.

Accepteer dat dingen kunnen veranderen

De wereld is niet altijd zoals jij wilt dat hij is. Accepteer dat situaties kunnen wijzigen. De wereld draait niet om jou. Jij begeeft je in de wereld. En deze kan veranderen.

Luister naar je intuïtie

Durf te luisteren naar je intuitie. Je intuitie geeft vaak al aan wat er werkelijk aan de hand is. Luister naar je gevoel.

Leef bewust in het Hier en Nu

Kijk vooral naar wat er is op het moment, in het Hier en Nu. Stop met sturen naar wat er zou moeten zijn of naar wat jij vindt dat er zou moeten gebeuren.

Stel je verwachtingen niet te hoog

Hoe hoger jouw verwachtingen zijn, des te groter de kans op teleurstellingen.

Wat zou er gebeuren als je geen verwachtingen zou hebben?

Richt je aandacht op de juiste dingen

Pijn is onvermijdelijk, lijden is een keuze. Alles wat aandacht krijgt dat groeit. Waar schenk jij je aandacht aan?