De zak met goud

Shiva en Shakti, God en Godin uit het Hindoeisme zitten samen in de hemel en kijken naar al het gebeuren op aarde. Shakti ziet een man, een zwerver lopen, met oude sandalen aan, leunend met een kromme gebochelde rug. De man is oud, mager en ziet er ondervoed uit. Ze heeft medelijden met hem en ze gaat naar haar echtgenoot Shiva.

"Shiva, mijn liefhebbende man, je bent oppergod kan je deze oude man geen zak met goud geven, dan kan hij fatsoenlijke kleren kopen en genoeg te eten halen?" Shiva kijkt zijn vrouw bedenkelijk aan en zegt dan vastberaden: "Nee".

"Maar waarom dan niet, hij heeft het zo zwaar ? En voor jou is het een peuleschil om dat te regelen?" smeekt Shakti.

"Het heeft geen zin" zegt Shiva "de man zou het niet eens herkennen en niet weten wat hij er op een goede manier mee moest doen." Maar Shakti gaf zich niet zo gauw gewonnen en haalde uiteindelijk haar man over om een zak met goud te gooien op het pad van de oude man.

De oude man kwam bij de zak goud aan en verzuchtte "o heerlijk een rotsblok, kan ik even zitten en rusten" en hij trekt zijn sandalen nog wat steviger aan en rustte een tijdlang waarna hij zijn weg leunend en steunend vervolgde zonder de zak goud verder een blik waardig te gunnen.

De moraal van dit verhaal?

Soms komen er dingen op je pad. Je kan het de voorzienigheid noemen, je kan het toeval noemen. Het heeft geen enkele zin als je ze niet als zodanig herkent. Je moet er aan toe zijn om iets te herkennen anders zou je het achteloos voorbij lopen.

Een diepere betekenis vinden in hetgeen je in het leven tegenkomt is iets waar je geestelijk rijp voor moet zijn. Dat noemen ze spiritueel groei, spiritueel rijpen. Dat kan pas als je de dingen op je pad herkent voor wat ze zijn en ze op een goede manier weet te gebruiken voor wat ze waard zijn.

Dat is best lastig en vergt een bepaalde staat van bewustzijn van hoe je leven loopt en wat daar voor diepere betekenis in te vinden is.

Hoe vaak heb jij een zak met goud laten liggen? Die vraag kan je helemaal niet beantwoorden want dan zou je je er achteraf van bewust moeten zijn dat de zak met goud er lag. En zelfs die herkenning is achteraf is moeilijk te maken. Het leven is immers anders gelopen.

Het is echter wel iets om alert op te zijn. Wat is dat obstakel op je pad. Onderzoek het, leer ervan, groei ervan, wees blij met je obstakels, je hindernissen en gebruik ze niet enkel om halt te houden maar haal er de zingeving uit en gebruik die op een goede manier.