Het masker

Als je jezelf verliest omdat je telkens niet doet wat je zou willen doen. Dat je niet zegt wat je had willen zeggen. Dat je jezelf niet durft te laten zien? Dat je het gevoel hebt dat je niet bent wie je zou willen zijn omdat je telkens zo bezig bent om te voldoen aan verwachtingspatronen van anderen. Zo erg dat je jezelf verloren bent.



Het Masker,
altijd een masker,
vastgehouden door de blanke hand, zo wit,
altijd had ze een masker voor haar gezicht.

De pols droeg het sierlijk,
duidelijk met gemak.
Maar soms leek er een rilling,
heel even een trilling
door haar vingertoppen te gaan,
terwijl ze het masker vasthield.

Vele, vele jaren lang
vroeg ik me af,
maar durfde niet te vragen,
en toen …
ik hield het niet meer langer
keek ik achter het masker,
en zag
niets …
Ze had geen gezicht.

Ze was alleen nog maar een hand
die een masker vasthield,
heel sierlijk.