zondag 22 juli 2012

Geen verbinding


Zo ineens kan het mij weer overvallen, een diep gevoel van eenzaamheid. Vroeger begreep ik hier echt helemaal niks van en het kon dan ook lang duren voordat ik weer uit die put kwam. Nu is dat totaal anders. Ik herken de rode draad al snel en kan dan vaak de knop alweer snel omdraaien. Vandaag was het er weer eens. Een echte aanleiding kan ik niet altijd gelijk vinden en eigenlijk hoeft dat ook niet. Dit gevoel, dit stukje Zijn, het hoort ook bij mij. Het laat mij iets zien over hoe ik bezig ben.

Voor mij heeft het alles te maken met mij niet verbonden voelen met het geheel. Ik stap dan in een afgescheidenheid, die zo lang zo bekend is geweest, dat het mij nu nog gebeurt. Ik weet dat veel mensen dit gevoel herkennen. Zomaar eenzaam zijn. Terwijl echt alles er is. Dat maakt het dan ook nog eens extra verwarrend. Vroeger wist ik niet goed hoe hiermee om te gaan en probeerde mijzelf met van alles te vullen om die leegte niet te hoeven ervaren. Roken, drinken, eten enzovoort. Nu weet ik, dat ik gewoon even de weg naar mijzelf kwijt ben, dat ik mij verstop achter mijzelf of anderen en mij niet laat zien zoals ik ben. Dat geeft een eenzaamheid, dat ervaar ik als eenzaamheid omdat ik mij dan afsluit van de stroom die mij verbindt met alles wat er is. De stroom met mijzelf.


Sweet chestnut (tamme kastanje) van de bachremedies laat deze spiegel zien. Ze noemen het wel eens de "eenzaamheid van de ziel" en dat vind ik een hele mooie: als je de connectie met jezelf, je ziel niet voelt (terwijl die er altijd wel is) kun je je gewoon heel eenzaam voelen.
Het vraagt moed om in die spiegel te durven kijken.
Jezelf in de ogen kijken en zeggen ..."Ik hou van jou, gewoon zoals je bent. Je mag er helemaal zijn zoals je bent."

Ik heb een speciaal plekje in mijn hart voor Sweet Chestnut. Deze remedie heeft mij veel geholpen, vooral om de tranen ook te durven laten stromen en dat het goed is zoals het is.

En vandaag? De zon schijnt en ik zie alles weer zoals het is. Dat inderdaad alles er is en dat ik een deel ben van dit geheel en dus ook nooit echt alleen. Iemand zie ooit eens tegen mij "Je bent nooit alleen, je hebt altijd jeZelf" en dat is gewoon waar voor mij.

Je bent nooit alleen ... want je bent al(les) in-één.