donderdag 11 oktober 2012

De koning en de wijze


Er was eens een koning die in een rijk kasteel woonde. Op een dag stond hij op met een angstig voorgevoel. Hij had een enge droom gehad waarin hij in één keer al zijn tanden verloor. Bezorgd beval hij: "Roep mijn beste wijze'.

Binnen een paar minuten was de wijze voor de koning. Nadat hij hem zijn droom vertelde, beval hij hem: "Vertel mij, wijze, wat betekent mijn droom?"

De wijze dacht ... en dacht ... en dacht ... en draaide zich om naar de koning en zei:

"Majesteit er zal een schaamte over uw familie komen. Een verschrikkelijke ziekte zal uw kasteel insluipen en net zoveel familieleden doden als het aantal tanden dat u in uw droom verloor".

De koning werd woedend en beval zijn commandant der strijdkrachten om de wijze vast te binden aan een paal en hem honderd zweepslagen te geven in het bijzijn van al zijn onderdanen.

"Roep een andere wijze, deze is een idioot", beval hij schreeuwend.

Zeer snel was daar een andere wijze voor de koning. Hij vertelde hem over de slechte droom en beval hem:

"Vertel mij, wijze, wat betekent mijn droom"?

De wijze dacht ... en dacht ... en dacht ... en draaide zich om naar de koning en zei:

Uwe Majesteit is een echte uitverkorene, een door God beschermde persoon. Het aantal tanden dat u verloor in uw droom zal het aantal familieleden zijn die u zult verliezen vanwege een verschrikkelijke ziekte. Maar, ondanks alle ellende in uw kasteel, zal uwe hoogheid het overleven, gezond en wel.

De koning, helemaal in zijn nopjes, beval dat men hem honderd gouden munten gaf. Toen de wijze het kasteel verliet, zei één van de hoveling tegen hem met bewondering:

"Het is niet mogelijk! Uw interpretatie was precies hetzelfde als die van uw collega. Waarom, echter, werd hij bestraft met honderd zweepslagen en u beloond met honderd gouden munten?".

"Onthoud mijn vriend, zei de waarzegger, alles hangt af van de manier waarop je iets zegt. Eén van de grootste uitdaging van de mensheid is om de kunst van communicatie te begrijpen. Geluk of ellende, vrede of oorlog zijn, vaak, afhankelijk van de communicatie. Dat de waarheid in elke situatie verteld moet worden, lijdt geen twijfel. Maar de manier waarop hij verteld wordt heeft, in bepaalde situaties, tot grote problemen geleidt. De waarheid kan worden vergeleken met een kostbare steen. Als we hem in het gezicht van een persoon gooien, kan hij iemand verwonden en zodoende pijn en woede opwekken. Maar als we hem omhullen in een kostbare verpakking en hem met tederheid aanbieden, zal hij zeker met gemak worden aanvaard. De verpakking in dit geval is vriendelijkheid, begrip en bovenal, een oprecht verlangen om de persoon te helpen aan wie het gericht is. Bovendien zou het verstandig van ons zijn, als wij datgene dat wij aan anderen willen zeggen en waarvan wij denken dat het waar is, eerst in de spiegel zouden zeggen. En, afhankelijk van onze reactie, kunnen wij doorgaan of onze intentie laten varen. Het is belangrijk om in gedachten te houden dat hetgeen het verschil maakt, de manier is waarop wij iets zeggen."