dinsdag 4 december 2012

De Vrije Vogel


Zij vloog door het leven
als een vogel
vrij en blij
soms hield zij pauzes
om tot rust te komen
in haar vlucht
op de stromen van de lucht.

Zij was gelukkig
in haar vrijheid
zong het hoogste lied
tot op een dag
zij gevangen werd
door haar hart ...
verliefd.

Door de jaren heen
werden vleugels ingekort
haar hart raakte verward
en verstard
haar vleugels
vleugellam gemaakt
konden nauwelijks
meer vliegen.

Het zingen was
haar langzaam vergaan
de noten klonken
vol wanhoop en vals
alsof ze werd verstikt.
 
Eén ding was zeker
als zij nu niet
vluchtte uit haar kooi
zij nooit meer
haar vleugels uit zou slaan
dood zou gaan
in eenzaamheid en verdriet.

Op een mooie
stralende dag
vloog zij weg
ver weg van deze verstikking
haar vrijheid tegemoet
wetend dat echte liefde
nooit verstikt,
maar vrijheid geeft
streeft naar ruimte
van denken en doen.

Zij liet zich voeren op de wind
keek naar de wolken en dacht
wat een pracht
heb ik me laten ontnemen
door mijn vrijheid op te geven
voor verstikking van een kooi.

Zij huilde en lachte
om haar verworven vrijheid
huilde om wat zij achterliet
want hij ...
hij kon en wilde niet vliegen
op de wind
in die blauwe lucht.

Hij bleef staan achter zijn raam
vol verdriet en met een traan
omdat hij nooit geleerd had
te vliegen
langs de wolken
op de wind.