maandag 19 november 2012

Spirituele zoektocht

Alles wat je vanaf hier lezen kunt, heb ik echter in de 1e plaats geschreven als een les voor mijzelf. Gewoon om te onthouden en te analyseren wie ik ben en om er iets mee te gaan doen. Het zijn mijn steunpunten waarop ik kan terugvallen zodra ik teveel uit mijn kracht wordt getrokken door andermans overtuigingen in en over het leven. Ik lees het vaak terug om het Oh -ja effect te voelen. Ter herinnering, want weten en doen zijn twee aparte dingen. En het valt nu eenmaal tegen om mede - denkers te vinden in mijn directe omgeving die kunnen voelen wat ik nu echt bedoel en wat er in mij leeft.

Het is niet de bedoeling om jou dwingend te overtuigen van mijn gedachten. Toch is het ook voor jou mogelijk om jouw eigen waarheid te gaan ontdekken. Ook jij kunt "jezelf" heel anders gaan leren kennen zoals mij is overkomen. Op een diepere wijze dan de oppervlakkige en afgestompte manier die je nu als gewoon beschouwt. Er is echter geen weg meer terug, want het gaat gewoon kriebelen naar meer. Op een dag zit je dan volop in je eigen proces. Ik weet het zelfs zeker, want het is je lot om je te ontwikkelen. Je bent hier niet toevallig en zeker niet voor niets.

Ik spring in dit leven heen en weer tussen hemel en hel, van licht naar donker en onder invloed van liefde of angst. Ik ben hier net als jij, om zoveel mogelijk ervaringen op te doen vanuit de hardste leerschool die wij allemaal kennen genaamd "leven". In deze gekke leerschool krijg je namelijk eerst je testen maar kan je erna pas je lessen leren. Dit komt omdat ons leventje namelijk alleen achteraf pas echt begrepen kan gaan worden. Maar het moet eerst wel van te voren worden beleefd en meestal begrijp je iets niet echt op datzelfde moment. Je weet dus nog niet echt of je het nu wel of niet goed doet.

Gelukkig kan ik van jou leren zoals iedereen dat van elkaar kan. De benodigde informatie voor mij, komt ook het meest via andere personen bij mij terecht en dan vaak ook nog eens precies op het juiste moment. Dit gebeurt soms gewoon met woorden, door gedane daden, bij het lezen van een boek, of ik hoor het misschien wel via het nieuwsbericht. Het gaat dan vaak om een onderzoek naar iets, of het betreft een standpunt of een levensvisie. Deze info komt vaak "heel toevallig" op tijd om mijn inzichten op juist dat ene vlak te vergroten of te verduidelijken. Het zijn toevalligheden waar je je op in kunt stellen. Het is het synchroon lopen met je echte Ik. Het gebeurd mij, het gebeurd jou want het gebeurd namelijk iedereen en dat elke keer weer opnieuw.

Op mijn pad ontmoet ik uiteraard ook veel sceptische personen. Die vinden de mystieke zaken vaak erg wazig en zweverig. Want het vormt namelijk een bedreiging voor hun eigen gezond verstand en hun eigen levensovertuigingen in wat nu wel of niet waar is. De ene persoon houdt nu eenmaal van puur wetenschappelijk onderbouwd materialisme en wil duidelijke feiten zien dus. Zonder dat neemt men niets aan. En een ander persoon heeft of wil helemaal geen onderzoek hierin doen, wil er niets van weten en houdt zich dus afzijdig.

Het zijn mensen die tevreden zijn met hun ego-illusie, en dat is oke. Zelf beleef ik wat dat betreft beide kanten en volg datgene wat mij op dat huidige moment raakt. Zij (de sceptici) nemen vaak een standpunt in waar zij zich dan het meest veilig bij voelen. Want het leven bij je volledige bewustzijn overzien is vaak te onheilspellend en te bedreigend, je weet wel, met aan het eind ook nog eens de dood die op je loert. Daar kan je toch beter niet aan denken, vindt men dan. Geldt niet voor mij, want Ik ben zo nieuwsgierig als een jonge hond.

Goed, wij zijn nu eenmaal mens en daardoor geneigd tot het hebben van angst en onzekerheid. Dit komt voornamelijk door de afscheiding van onze eigen innerlijk. Wij mensen leven grotendeels gescheiden van onze eigen kracht en waarheid en het is één van de redenen waarom wij materialistisch leven en aan veel dingen gaan hechten om maar niet over de raadselen en vraagstukken betreffende ons bestaan na te hoeven denken. Materie brengt onze blik naar buiten. Het laat je vergeten dat er binnen in je iets veel belangrijker schuilt.

Ons Leven is een reis vol keuzes waarmee je alle kanten uit kunt. Je ervaringen zijn dan hetgeen wat vervolgens over blijft van alle pijn en teleurstellingen die je tijdens deze best wel barre levenstocht ontmoet. Ik ben hier mijzelf heel bewust van en bezig om alles wat in mij verscholen zit te openbaren, zeg maar aan het licht bloot te stellen. Ik stap zoveel mogelijk het donkere gedeelte van mijzelf in en uit totdat uiteindelijk alles van mijzelf lichter aanvoelt. Best moeilijk al zeg ik het zelf. Het vraagt doorzettingsvermogen om het "onbekende" tegemoet te treden en soms zelfs om enkele schepen achter je te verbranden.

Je voelt het verschil al, zodra je alleen maar aan donker of licht denkt. Licht is aantrekkelijk toch? Evengoed dragen wij mensen een hoop shit in ons mee. En er lijkt soms geen einde aan te komen. Veel van wat je doet lijkt dan voor niets te zijn, en voelt soms erg ondraaglijk. Toch zie ik een vooruitgang in mijzelf. Ik ervaar gevoelens en inzichten die mij op weg houden om mijn taak en richting te kunnen blijven volgen. Ik zie de veranderingen om mij heen, en weet inmiddels dat het niet zo moeilijk is als wat ik eerder had gevreesd.

Op dit moment, in dit leven, leer ik mijzelf elke keer weer iets zuiverder af te stemmen op de mystieke krachten van uit onze Kosmos die daar perfect en onafgebroken aanwezig bestaan. Deze staan gewoon ter beschikking voor iedereen. Ja, dus ook voor jou! Iedereen kan deze, soms zeer goed verstopte zintuigen in zichzelf leren vinden en deze dan activeren. Iedereen kan leren deze zo zuiver af te stemmen dat hij of zij zelf ook een "Kosmisch zendertje" wordt. Een feit is echter dat het merendeel van de mensen achter muurtjes schuilen in plaats van zichzelf te openen. En mede daardoor begrijpen de mensen elkaar en zeker ook zichzelf niet (meer). Alle problemen, oorlogen en wantoestanden zijn ook op dit onderlinge en innerlijke onbegrip terug te voeren. Want wat iemand nu precies bezielt is niet echt duidelijk uit te drukken. Vaak snappen wij niet eens wat een ander bedoeld. Woorden schieten dan gewoon te kort, doordat iedereen die zelfde woorden wel kent, maar geheel op zijn eigen manier interpreteert.

Daarom projecteren wij onze eigen toestanden vaak op een ander persoon. Als ik over pijn praat kan jij dat alleen maar begrijpen vanuit je eigen ervaringen. En wat voor de één heel belangrijk is, is voor de ander misschien heel onnozel. Daarmee ontstaat ook het oordelen wat wij allemaal doen. Wij meten ons zelf constant via de ander in waarde en begrip. Maar wij kunnen elkaar niet begrijpen, omdat wij ons zelf niet begrijpen. Wij kunnen elkaar niet begrijpen, omdat wij nog steeds "slapen."

Zo hebben wij angst om te sterven en angst om echt te leven. Tussen dit alles beweegt zich ons dagelijks bestaan, hetgeen jij en ik ons leven noemen. Het innerlijke van de mens komt er in dat dagelijkse leven maar nauwelijks aan te pas. En wanneer je die laag beton om je heen eindelijk eens wilt gaan neutraliseren ontdek je vervolgens dat die laag niet alleen dik is maar ook nog eens erg slim. Ik weet er alles van. Denk ik iets bereikt te hebben, blijken er weer nieuwe haken en ogen aan te zitten. Zijn er toch nog een aantal onderliggende gedachten die mij van een zuiver gevoel weerhouden. Dit heeft meestal met verborgen angsten te maken.

In het Leven gaat het er gewoon om dat iedereen zijn (of haar) 'Hogere Zelf' her-ontdekt en dan vandaar uit ook gaat leven. Zodra je dat doet is die onzekere zoektocht naar innerlijke rust en vrede die alle mensen voortjaagt al praktisch voorbij. Dat is iets wat jij ook alleen maar voor jezelf kunt doen. Geen pappie of mammie en ook geen beste vriend(in) die je kunnen aanwijzen waar het zit. Je kunt het namelijk alleen voelen, ook wel "intern weten" genaamd. Er bestaan wel goede workshops of cursussen om je een beetje op weg te kunnen helpen, maar iets ervaren doe jij alleen.

Daarom moet je niet over "ik wil veranderen" praten maar echt zelf gaan veranderen. Niet gaan bestuderen hoe anderen nu zo'n spirituele tocht maken, maar gewoon van je krent af komen en echt zelf op "reis" gaan. Je eigen hulpbronnen vinden, om de uitdagingen die voor je in petto liggen het hoofd te kunnen bieden. En het leven zelf is die weg. En je begint met jezelf te leren kennen, een diepgaand onderzoek van wie jij nu bent.

Alle spirituele methoden die je heden ten dage kunt ontdekken, dienen slechts om je "wakker" te maken, want de meeste personen zijn niet veel verschillend van een schijndode. Vastgeroest in hun oude gewoontes en beslommeringen, constant zoekend naar bevrediging. Het grote geheim is echter om gewoon te onthouden dat je al perfect bent! Iedereen is uniek, want niemand denkt, speelt, beweegt of ziet er uit zoals jij. Ook al ben je een 1-eiige tweeling, het is toch nooit hetzelfde want het behelst gewoon 2 zielen. Je bent ook altijd al perfect geweest.

De hedendaagse Spiritualiteit is in feite een proces om voor jezelf dit zo opmerkelijke feit te kunnen her-ontdekken. Maar wat wij tegenwoordig echter doen, is ons proberen te klonen door middel van ideaalplaatjes. Wij willen graag op een ander lijken. Wij vragen ons af wie of wat er het meeste in de smaak valt en waarom? Dan willen wij ons ook zo rond gaan bewegen om ons daarmee wat meer optische zekerheid aan te schaffen. Of wij worden "volgers" van de meute om klakkeloos de meningen van anderen over te nemen als was het ons eigen. Dat is vaak nog de makkelijkste manier om jezelf tijdelijk gerust te kunnen stellen in je waarde. If you want to get nowhere? Just follow the crowd, niet waar?

We worden allemaal apart en alleen geboren en we zullen allemaal alleen weer sterven. Maar in de tussentijd dragen wij allemaal wel zelf de verantwoordelijkheid voor ons eigen leventje tussen deze 2 tijdstippen. En wat je in die tussentijd ook maar overkomt, het hoort bij je. Het is op 1 of andere manier aan je gekoppeld door de actie en reactie tussen jou en het Universum. Als mens ben je niet machtig genoeg om het web des levens te weven, je bent niet meer dan een draadje ervan. Maar alles wat jij dit web aandoet, doe jij ook jezelf aan!

Natuurlijk kunnen wij wel allemaal achter elkaar aan meelopen in een semi-bewuste staat die wij als gewoon accepteren, en wat 95% van de mensheid ook daadwerkelijk doet! Maar we kunnen ook wakker worden en dan het wonder van ons bestaan leren inzien. We kunnen best rustig accepteren wat ons door anderen wordt voorgehouden, en daar vrede mee hebben. Maar we kunnen ook leren hoe nu ons leven om te buigen tot een persoonlijke ontdekkingsreis. Een reis waarin jij je gaat afvragen over Wie of Wat ben ik, Wat doe ik hier en Waarom? Wat moet ik nu verder?

Om nu rond te blijven bazuinen dat het gewoon een vervelende wereld is, en alles en iedereen daar de schuld van te geven is wel lekker makkelijk dan, maar jezelf kritisch bekijken en een zelfconfrontatie aangaan, dat is even andere koek. Men noemt dat een Bespiegeling of ook wel Introspectie en het staat in verband met je uiterlijk en innerlijk en de daarbij behorende connecties. Het bekijkt je denken, je spreken en je handelen. Het is jezelf opnieuw mogelijkheden geven om ten volste tot je recht te kunnen komen.