vrijdag 4 april 2014

Richt je aandacht


Op een dag vraagt een leraar aan zijn leerlingen om zich voor te bereiden op een test. De leraar legt bij iedere leerling een omgekeerd blad op tafel. Nadat de leraar alle bladen heeft uitgedeeld, zegt hij:

"Draai nu het blad maar om en kijk ernaar."

Tot ieders verbazing is het een wit vel met in het midden een zwarte stip. De leraar zegt vervolgens:

"Schrijf een essay over wat je ziet."

Alle leerlingen zijn verbaasd en beginnen te schrijven. Na verloop van tijd leveren ze hun essay bij de leraar in. De leraar kijkt naar de verhalen en iedereen wacht in spanning af.

"Zo," zegt de leraar "deze test diende als een les in het leven. Geen één van jullie sprak over het mooie witte vel. Een ieder heeft zijn aandacht gericht op de zwarte stip. Hetzelfde gebeurt in ons leven. In het leven hebben we een groot wit vel om naar te kijken, maar we richten ons vaak op de zwarte vlekken."

Dit verhaal spreekt voor zich. Ook ik maak me er schuldig aan. Ik hoor 9 positieve woorden, maar de ene negatieve blijft hangen. Ik hoor haar nog vertellen hoe het slechte nieuws zich vastzette in haar leven en dat het het goede nieuws later geen ingang kan vinden. Ze houdt vast aan de zwarte stip. Het leven is zoveel meer dan ... Als je dat kan zien dan kan je alle zwarte stippen aan.