Als ik van mijn geloof val ...

Als ik van mijn geloof val ...
en in woorden probeer op te schrijven
wat ik van binnen woordeloos hoor
vraagt dat intense aandacht
overgave en vertrouwen.
Keer op keer
en steeds maar weer ...
eer ik kan benaderen
en uitdrukken
wat ik innerlijk gevoeld en gehoord heb.

Het vraagt stilte ...
ruimte en ontvankelijkheid ...
om die innerlijke beweging te voelen,
die fluisterende stem
toe te laten ...
Die zachte
innerlijk aansporende stem
die in beelden, klanken,
en ervaringen
verhaalt ...
en toont
hoe dingen "Zijn",
hoe geluk voelt ...

Een ervaring,
intens beleefd,
onvergetelijk.

Een ervaring
die niet blijft
niet vast te leggen is
die enkel een ervaring is van "Zijn" ...

Soms vraagt het eindeloos wachten
in die innerlijke chaos,
die eigenlijk een andere ordening is,
verbonden
met ontvankelijkheid, overgave
en vertrouwen.

Vertrouwen als beleving.
Ervaring
van de Universele levensstroom
die alle vormen draagt,
ongeacht ...
hoe anders dan een aangeleerd geloof!

Ontvankelijkheid
als een "staat van Zijn".

Een vruchtbare bodem
voor nieuwe zaadjes,
nieuwe concepten.
Inspiraties,
die bevruchten
en nieuwe levensvormen creëren.
Keer ... op keer ...
en steeds maar weer ...
Tot in de eeuwigheid!