Posts tonen met het label Hermann Hesse. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Hermann Hesse. Alle posts tonen

woensdag 10 oktober 2012

Tussen mensen blijft ...


Tussen mensen blijft,
al zijn ze nog zo nauw met elkaar verbonden,
altijd een afgrond bestaan,
die alleen door de liefde
- en dan ook nog met een smalle noodbrug -
kan worden overbrugd.

maandag 30 juli 2012

Voor het slapen gaan


Nu heeft de dag mij moe gemaakt
en is mijn diepst verlangen
om de vriend'lijk gesternte nacht
als een moe kind te ontvangen.

Handen ... laat je werk in ruste,
Hoofd ... vergeet dat ijdel denken
laat al mijn zinnen nu in sluimering vervagen.

En de ziel onbewaakt
zweeft weg in vrije vlucht
om in de toverkring der nacht
duizendmaal intens te leven.

Hermann Hesse

woensdag 25 juli 2012

De zin van het leven


De fout bij onze problemen en jammerklachten is vermoedelijk, dat wij graag van buitenaf iets als geschenk willen krijgen wat wij enkel door eigen overgave in onszelf kunnen ontvangen. Wij verlangen dat het leven een zin zal hebben, maar het heeft alleen precies zoveel zin als wijzelf in staat zijn er aan te geven.

Omdat de enkeling daartoe slechts onvolkomen bij machte is, heeft men in allerlei religie en filosofie getracht door een antwoord op de vraag troost te geven.

Deze antwoorden lopen alle uit op hetzelfde: het leven krijgt uitsluitend zin door de liefde. Dit wil zeggen: hoe meer wij tot liefde en toewijding in staat zijn, des te zinrijker wordt ons leven.

zondag 3 juni 2012

Bäume sind Heiligtümer


Bäume sind Heiligtümer.
Wer mit ihnen zu sprechen,
wer ihnen zuzuhören weiss,
der erfährt die Wahrheit.
Sie predigen nicht Lehren und Rezepte, sie predigen,
um das einzelne unbekümmert, das Urgesetz des Lebens.

Ein Baum spricht:
In mir ist ein Kern, ein Funke, ein Gedanke verborgen,
ich bin Leben vom ewigen Leben.
Einmalig ist der Versuch und Wurf,
den die ewige Mutter mit mir gewagt hat.
Einmalig ist meine Gestalt und das Geäder meiner Haut;
einmalig das kleinste Blätterspiel meines Wipfels
und die kleinste Narbe meiner Rinde.
Mein Amt ist,
im ausgeprägten einmaligen das Ewige
zu gestalten und zu zeigen.

Ein Baum spricht:
Meine Kraft ist das Vertrauen.
Ich weiss nichts von den tausend Kindern,
die in jedem Jahr aus mir entstehen.
Ich lebe das Geheimnis meines Samens zu Ende,
nichts anderes ist meine Sorge.
Ich vertraue, dass Gott in mir is.
Ich vertraue, dass meine Aufgabe heilig ist.
Diese Vertrauen lebe ich.

Wenn wir traurig sind
und das Leben nicht mehr gut ertragen können,
dann kann ein Baum sprechen:
Sei still! Sieh mich an!
Leben ist nicht leicht, leben ist nicht schwer!
Das sind Kindergedanken.
Bäume haben lange Gedanken, langatmige und ruhige,
wie sie ein längeres Leben haben als wir.

Hermann Hesse

woensdag 5 oktober 2011

Glück



Solang du nach dem Glücke jagst,
Bist du nicht reif zum Glücklichsein
Und wäre alles Liebste dein.

Solang du um Verlornes klagst
Und Ziele hast und rastlos bist,
Weisst du noch nicht, was Friede ist.

Erst wenn du jedem Wunsch entsagst,
Nicht Ziel mehr noch Begehren kennst,
Das Glück nicht mehr bei Namen nennst,

Dann reicht dir des Geschehens Flut
Nicht mehr ans Herz, und deine Seele ruht.

Hermann Hesse

zondag 2 oktober 2011

Fasen ...



Zoals ooit elke bloesem welkt en jeugd ooit zwicht door ouderdom,
bloeit elke wijsheid, elke levensfase, tevens elke deugd bij tijd.
Maar niet voor eeuwig en altijd.
Wanneer het leven roept,
moet ieder hart bereid zijn tot vaarwel, een nieuw begin.
Om zich met dapperheid en zonder smart
in andere nieuwe bindingen te geven.

In elk begin schuilt een betovering die ons beschermt
en die ons helpt te leven.
Van plek naar plek zullen we lopen, welgezind,
aan niemand blijven hangen als aan een vaderland.
Geen wereldgeest die ons verengen mag of bindt.
Hij zal ons tree voor tree verheffen,
want amper zijn we aan een levenskring gewend en ingeburgerd,
of verslapping is een feit.

Slechts wie kan weggaan en tot reizen is bereid,
ontkomt aan de verlamming die de sleur ons brengt.
Misschien stuurt ook ons stervensuur ons ooit,
heel jong nog, nieuwe oorden tegemoet.
De oproep die het leven aan ons doet, sterft nooit.
Kom hart, neem afscheid en genees maar goed.

Hermann Hesse
1877 - 1962