Hoop

Pureness and Silence by Javicol

Diep in onszelf dragen wij hoop;

Als dat niet het geval is,

is er geen hoop.

Hoop is een kwaliteit van de ziel

en hangt niet af van wat

er in de wereld gebeurt.

Hoop is niet

voorspellen of vooruitzien.

Het is een gerichtheid van de geest,

een gerichtheid van het hart,

verankerd voorbij de horizon.

Hoop in deze diepe en krachtige betekenis

is niet hetzelfde als vreugde omdat alles goed gaat,

of bereidheid je in te zetten voor wat succes heeft.

Hoop

is ergens voor werken

omdat het goed is,

niet omdat het kans van slagen heeft.

Hoop is niet hetzelfde als optimisme;

evenmin de overtuiging

dat iets goed zal aflopen..

Het is de zekerheid

dat iets zinvol is

onafhankelijk van de afloop,

onafhankelijk van het resultaat.

Auteur onbekend

De vluchteling

Ik hoop dat je nooit hoeft te schreeuwen,

van angst of van honger of pijn.

Ik hoop dat je nooit hoeft te kijken,

als je dochter brutaal wordt verkracht.

Ik hoop dat je nooit hoeft te zwijgen,

omdat je eens zei wat je dacht.

Ik hoop dat je nooit wordt getreiterd,

omdat jij iets anders gelooft.

Ik hoop dat je nooit hoeft te huilen,

als alles is weg geroofd.

Ik hoop dat je nooit hoeft te zien,

dat het land voor je ogen verbrandt.

Ik hoop dat je nooit hoeft te smeken,

om asiel in een veilig land.

Maar stel dat het ooit zou gebeuren,

dan hoop ik voor jou en voor mij

op een land dat ons zal omarmen

en zegt: kom maar hier, je bent vrij!

R. Griffioen

They will try to make you like them,
imprisoned by their earth-bound ways.
Do not surrender to their smallness,
for your wings are growing, day by day.
You will rise on the winds of freedom,
as the sky calls you to its embrace.

Kiss the sun and sail blue oceans above,
such dizzying heights are yours to claim.
Fly high and free, for your nature is to soar,
Wild hearts were never meant to be caged.

John Mark Green // Wild Heart soaring
facebook.com/johnmarkgreenpoetry

Love

We say we love flowers,
yet we pluck them.

We say we love trees,
yet we cut them down.

And people still wonder
why some are afraid

when told they are loved ...

Holding too tight

I was the type of person,

That held onto things too tight,

Unable to release my grip,

When it no longer felt right.

And although it gave me blisters,

and my fingers would all ache,

I always thought that holding on,

Was worth the pain it takes.

I used to think in losing things,

I'd lose part of me too,

That slowly I'd become someone

My heart no longer knew.

Then one day something happened,

I dropped what I had once held dear,

But my soul became much lighter,

Instead of filled with fear,

And it taught my heart that some things,

Aren't meant to last for long,

They arrive to teach you lessons,

And then continue on.

You don't have to cling to people,

Who no longer make you smile,

Or do something you've come to hate,

If it isn't worth your while.

That sometimes the thing you're fighting for,

Isn't worth the cost,

And not everything you ever lose,

Is bound to be a loss.

You spoke nicely to me

and I thought you cared.

Then, one by one, over time,

came the barbs:

A ridiculing comment;

A put down;

A blunt correction;

Implied blame for your feelings;

An ignoring or a shrinking back

when I got too close.

I tried not to notice,

to rationalise and deny,

to distract myself or to dissociate;

or to meet my needs elsewhere.

But my heart whispered,

and hurt.

Then for reasons I stayed away.

And you said nothing.

You did not care about me.

I saw.

Je ziel huilt

Kom, vertel me, leg eens uit

wat er in je omgaat.

Want anders als je ziel alleen is,

zal je ziel huilen.

Men moet de dingen naar buiten

brengen, net als de lente.

Niemand wil, dat er vanbinnen

dingen dood gaan,

Praten, terwijl we elkaar in de

ogen kijken, naar brengen

zoveel we kunnen.

Zodat er binnen weer ruimte

ontstaat en nieuwe dingen geboren

kunnen worden.

Mercedes Sosa

Gesprek met een steen

In het gedicht: 'Gesprek met een steen' van Wislawa Szymborska vindt een poëtische dialoog plaats tussen deze twee, sterk van elkaar verschillende hechtings-posities. De steen moge voor van alles staan - en het gesprek met een steen kan handelen over, laat ons zeggen, de mens die geen antwoord krijgt als hij wil doordringen in een hermetisch gesloten oppervlak dat zonder woorden toe kan -, maar het is en blijft ook een steen.

Gesprek met een steen

Ik klop op de deur van een steen.

'Ik ben het, doe open.

Ik wil in je binnenste gaan,

overal rondkijken,

met jou mijn longen vullen.'

'Ga weg' zegt de steen.

'Ik ben hermetisch gesloten.

Zelfs aan stukken geslagen

zullen we hermetisch gesloten blijven.

Zelfs fijngewreven tot zand

zullen we niemand binnenlaten.'

Ik klop op de deur van de steen.

'Ik ben het, doe open.

Ik kom uit louter nieuwsgierigheid

die alleen het leven kan bevredigen.

Ik ben van plan door je paleis te wandelen

en daarna nog blad en waterdruppel te bezoeken.

Ik heb niet veel tijd voor al die dingen.

Mijn sterfelijkheid hoort je te ontroeren.'

'Ik ben van steen,' zegt de steen,

en moet daarom mijn ernst beslist bewaren.

Ga weg van hier.

Ik heb geen lachspieren.'

Ik klop op de deur van de steen.

'Ik ben het, doe open.

Ik heb gehoord dat binnen grote lege zalen zijn,

onbezichtigd en vruchteloos mooi,

verlaten en zonder echo van enige voetstap.

Geef toe dat je er zelf niet veel van weet.'

'Ja grote en lege zalen,’ zegt de steen

daar is alleen geen plaats.

Mooi, wellicht, maar dat gaat de smaak

van jouw gebrekkige zintuigen te buiten.

Je kunt me leren kennen, maar ervaren nooit.

Mijn hele oppervlak keer ik jou toe,

met mijn hele binnenste lig ik afgewend.'

Ik klop op de deur van de steen.

'Ik ben het, doe open.

Ik zoek in jou geen toevlucht voor altijd.

Ik ben niet ongelukkig.

Ik ben niet dakloos.

Mijn wereld is een terugkeer waard.

Ik kom en ga met lege handen.

En als bewijs dat ik er werkelijk ben geweest,

kan ik niets anders laten zien dan woorden

die niemand zal geloven.'

'Je komt er niet in,’ zegt de steen.

Je mist de zin om deel te nemen.

En er is niets wat dat vervangen kan.

Zelfs een tot alziendheid aangescherpte blik

zal je zonder deze eigenschap niets baten.

Je komt er niet in, weet niets van de zin om deel te nemen,

bezit daarvan hoogstens een kiem, de verbeelding.'

Ik klop op de deur van de steen.

'Ik ben het, doe open.

Ik kan niet tweeduizend eeuwen wachten

voor ik in jouw huis mag komen.'

'Als je mij niet gelooft,' zegt de steen,

'vraag dan het blad, je zult hetzelfde horen

Vraag het de waterdruppel, zijn antwoord luidt net zo.

Vraag het tenslotte een haar op je eigen hoofd.<

Een lach zwelt in me aan, een reusachtige lach,

maar ik weet niet hoe ik hem moet lachen.'

Ik klop op de deur van de steen.

'Ik ben het, doe open.'

'Ik heb geen deur,'zegt de steen.

Wislawa Szymborska

Excursie in de liefde

Zeggen 'ik hou van je'

is veel meer dan een gemoedsuiting

in de trant van 'ik heb kiespijn'.

Het is onderdeel van een systeem

van beloften en verwachtingen.

Wie zijn liefde verklaart,

verklaart dat hij zijn gevoel

als betrouwbaar beschouwt.

Een perfecte liefde met

perfect op elkaar afgestemde

verwachtingen

is dan wel betrouwbaar,

maar niet erg prikkelend.

Ze schakelt precies die

onwaarschijnlijkheid uit

die de bekoring uitmaakt.

Het romantische idee van liefde

als eenheid van gevoel,

seksuele begeerte en deugd

is daarom altijd teveel gevraagd.

En als het moment komt

waarop de begeerte slijt,

is dat dan enkel een zaak van

berekenbare verwachtingsverwachtingen?

Of is het omdat onze hersenen

verveling vrezen?

Juist om die reden,

zo schijnt het,

houden ze van de liefde.

Is liefde dan niet de heel

normale onwaarschijnlijkheid

in het geluk van de ander

je eigen geluk te vinden?

Is liefde uiteindelijk niet meer dan

zelfuitbeelding via de blik van de ander?

Als dat klopt, dan weerspiegelt liefde voor ons,

bij alle vermeende onbaatzuchtigheid,

toch altijd het meest opwindende

beeld dat we kennen:

Onszelf.

Tekst bron

Onbeantwoorde liefde

De veilige muur rond mijn hart

was tegen jou niet bestand

ook al wilde ik echt niets voelen

het gevoel won van mijn verstand.

Ik voelde de vlinders in mijn buik

het gevoel dat ik zo had gemist

maar hoe kon ik toen al weten

dat ik me zo had vergist.

De muur is weer hoger dan ooit

en ik weet weer wat ik zo mis

voel weer een machteloos gevoel

van verliefdheid die niet wederzijds is.

Wat als ik in je hoofdje kon kruipen

ik zou het sussen
met al mijn liefde die ik voor je voel

zodat je wind soms onstuimig

als een zacht briesje je gemoed zou strelen.

Ik zou je helpen met je grote kruis

plaats ruimen
zodat het niet meer binnen in je knelt

ik zou de spinsels voor jou verteren

die nu zo pijnlijk kleven in je web.

Merel

Living with Dementia

Dedicated to every family whose parent

is suffering with dementia

or altzheimer's disease.

She’s trapped inside the prison walls

That used to be her mind.

The woman that she used to be,

Has long been left behind.

There are times she’s quite alert,

Her memory’s still intact.

Then there are days when she disappears,

And we know it’s not an act.

No longer able to care for herself,

We couldn’t leave her alone.

Her safety had to be assured,

So we placed her in a home.

Good days are when we visit her,

And she calls us by our name.

She’s grateful for the company,

And thankful that we came.

Most of the time it’s difficult,

To see our Mom that way.

All we can do is love her now,

As we take life day by day.

 

© Annabel Sheila

Voor de vrouw in jou

Waarom vlucht je

voor de vrouw in jou

ontloop je koesterende blikken

omdat de heimelijke vragen

je op dit moment niet schikken

na het jarenlange stikken

in verdragen van elkaar.

Complimenten en geschenken

hadden slechts een doel

ze waren niet voor jou

bezit werd je, zijn vrouw.

Geen oog meer voor je eigenheid

het kleine leven onder zijn gelijk.

Je bent herboren in het licht

dat ogen richt op zachte kanten

open je en laat je vrouwZijn

bloeien schoonheid is geen

droom je mag nu eindelijk

vanuit jezelf gaan groeien.

Wil Melker

Niet zonder afscheid

Jij mag niet zomaar zonder afscheid bij me weggaan

Niet zomaar stiekem, stil er tussenuit

Ik wil je zien als je gaat vertrekken

Ik wil een blik voor jij je ogen sluit.

Geef mij die kans ...

Om je heel dicht tegen mij te houden,
die warmte vast te houden

Van jouw aanwezigheid.

Ik wil jouw gezicht hebben bekeken,
voordat het gaat verbleken

En uit mijn gezicht verdwijnt.

Jij mag niet zomaar zonder afscheid bij me weggaan

Niet zonder dat je van me hebt gehoord

Je moet nog luisteren naar alles wat ik kwijt wil

Naar die zin van een allerlaatste woord

.

Geef mij het woord ...

Om te zeggen dat ik die zin in het leven

Van je heb gekregen en nooit meer kwijt zal zijn.

Dat niets verloren gaat van wat je mij gezegd hebt

Dat de stempel, die jij gezet hebt

Mijn hele leven blijft, mijn hele leven blijft.

Jij mag niet zomaar zonder afscheid bij me weggaan

Niet zonder dat je van me hebt gevoeld.

De liefde die ik van je heb gekregen

En die dus ook voor dit afscheid is bedoeld.

Laat bij het afscheid van je horen

Laat mij maar praten als je zwijgt.

Dat je mijn woorden nog kan horen

Dat je me ziet, als je naar me kijkt.

Ik wil je warmte kunnen bieden

Als jij het koud krijgt.

Ik wil niet ongezien verliezen

Ik wil wuiven als je kijkt.

Je mag niet zomaar zonder afscheid bij me weggaan

Niet zomaar stiekem stil er tussenuit.

Ik wil je zien als je gaat vertrekken

Ik wil een blik voor jij je ogen sluit.

Henk Pool, Jelle Koolstra

Zal ik weggaan?

Zal ik verdrietig worden en weggaan?

Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden,

mijn schouders ophalen

en weggaan?

Zal ik de wereld neerzetten
(of aan iemand anders geven),
denken:

zo is het genoeg,

en weggaan?

Zal ik een deur zoeken,

en als er geen deur is: zal ik een deur maken,

hem voorzichtig opendoen

en weggaan - met kleine zachtmoedige passen?

Of zal ik blijven?

Zal ik blijven.

Toon Tellegen

Overgevoeligheid

Elke dag de confrontatie met jezelf

je omgeving, je relaties.

Het voelt vaak niet goed

op school, op het werk

een buitenbeentje

altijd al.

Net of je niet dezelfde taal spreekt

dezelfde gevoelens kan delen.

Onbegrip ....

eenzaamheid,

dat vooral ...

Cornel van Noppen,
Uit "Venissage van de Ziel"

Geluk

Van ieder mens is er maar één

en elk op zich is een wonder.

Vergelijken heeft geen enkele zin,

het geeft aleen maar gedonder.

Wij willen allemaal geluk,

proberen het te winnen

en zoeken meestal buiten ons,

maar het bevindt zich binnen.

Geeske Pfaff de Vries

De aangeslagen pianist

Een pianist met fraaie aanslag

kreeg van de fiscus als cadeau

geen applaus, wel heel veel aandacht,

maar dat vond hij maar zo, zo.

Hij kreeg een boete opgelegd.

De fiscus zei: u speelde zwart

Hij vond dat echter niet terecht

en ontkende dus glashard.

"Ik speel op 88 toetsen

de één is zwart, de ander wit.

Het valt echt niet te ontkennen

dat ik vaak legaal te spelen zit."

"Ook al staat het heel bezopen,

als ik achter de piano zit:

om meer boetes te ontlopen

verf ik al mijn toetsen wit."

Ger Belmer

Roddels

Roddels zijn niet te vermijden

Roddels kan je ook beter niet bestrijden

Er zijn van die mensen die je kleineren

En je bewust proberen te bezeren.

Die van alles verdraaien

En onrust lopen te zaaien.

Je kunt ze maar beter laten gaan

En heel ver erboven staan

Al is dat wel makkelijk gezegd

Want iets in je wil dat je je verdedigd en vecht.

Jij weet het beste hoe jezelf bent

Laat een ander maar denken dat hij je kent

Dus verlaag je niet tot het niveau

van deze achterbakse figuren

Dan zal hun pret ook niet lang duren.

I threw out ...

Last week I threw out Worrying,

It was getting old and in the way.

It kept me from being me;

I couldn't do the things my way.

I threw out those Inhibitions;

They were just crowding me out.

Made room for my New Growth,

Got rid of my old dreams and doubts.

I threw out a book on My Past

(didn't have time to read it anyway)

Replaced it with New Goals,

Started reading it today.

I threw out childhood toys

Remember how I treasured them so

Got me a new Philosophy too,

Threw out the one from long ago.

Brought in some new books too,

Called I Can, I Will, and I Must.

Threw out I might, I think and I ought.

Wow! You should've seen the dust.

I picked up this special thing

And placed it at the front door.

I Found It -- it's called Peace

Nothing gets me down anymore.

Yes, I've got my house looking nice.

Looks good around the place

For things like Worry and Trouble

There just isn't any place.

It's good to do a little house cleaning,

Get rid of the old things on the shelf.

It sure makes things brighter

Thank you God for cleaning up my-self.