Sterven, de enige zekerheid in het leven,
vroeg of laat, zal iedereen
zich naar die andere wereld begeven.
Ooit komt gewoon dat moment
en soms een zegen
als je veel pijn hebt gekend.
Voor degene die achterblijven
zijn vaak de gevoelens niet te beschrijven.
Woede, verdriet, boosheid,
gemengde gevoelens,
het is vanbinnen een harde strijd.
Ze gaan door een rouwproces heen,
voelen zich daarin misschien
onbegrepen en alleen.
Maar zelfs een dode kan nog leven,
als je het uiteindelijk allemaal,
een plekje hebt gegeven.
Herinneringen zullen voor altijd bestaan,
en als je die, zo af en toe blijft zien,
dan hoeft niemand echt te gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat een reactie achter