Ik ken twee soorten eenzaamheid. De ene maakt me doodongelukkig en geeft me een verloren en zwervend gevoel, de andere maakt me sterk en gelukkig.
De eerste is er altijd wanneer ik geen enkel contact met m'n medemensen voel, überhaupt nergens contact mee voel, dan sta ik helemaal afgesneden van iedereen en mezelf en begrijp de zin van dit leven niet en zie geen verband tussen de dingen en weet dan niet m'n eigen plaats in dit leven.
In die andere eenzaamheid voel ik me juist heel sterk en zeker, dan voel ik me verbonden met iedereen en alles en met God en weet dat ik het leven alleen aankan en niet van mensen afhankelijk ben. Dan voel ik mezelf ingeschakeld in één groot zinrijk geheel en voel dat ik nog veel krachten aan anderen kan geven.
Etty Hillesum
9 augustus 1941
De eerste is er altijd wanneer ik geen enkel contact met m'n medemensen voel, überhaupt nergens contact mee voel, dan sta ik helemaal afgesneden van iedereen en mezelf en begrijp de zin van dit leven niet en zie geen verband tussen de dingen en weet dan niet m'n eigen plaats in dit leven.
In die andere eenzaamheid voel ik me juist heel sterk en zeker, dan voel ik me verbonden met iedereen en alles en met God en weet dat ik het leven alleen aankan en niet van mensen afhankelijk ben. Dan voel ik mezelf ingeschakeld in één groot zinrijk geheel en voel dat ik nog veel krachten aan anderen kan geven.
Etty Hillesum
9 augustus 1941
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat een reactie achter