maandag 21 november 2011

Ik ken een mooi plekje ...


Ik ken een mooi plekje
een plekje wonderschoon
Het is er heel vredig
zo volmaakt en zo gewoon.

Bloemen in volle pracht
en een hemel stralend blauw
Iemand fluistert zacht
kom je kijken, kom je gauw.

Nee, de tijd is nog niet daar
dat duurt nog heel lang
Maar als het zover is dan ben ik klaar
dan ben ik niet bang.

Dan ga ik door een poort
een poort van prachtig licht
Loop ik verder, rustig en onverstoord
ik hoor een bekende stem, zie een vertrouwd gezicht.

Armen om me heen, een kus op mijn wang
hij kijkt me liefdevol aan en zegt zacht
Ik heb je gemist, het duurde lang
Jouw taak op aarde is nu volbracht.

Even denk ik terug aan hen die ik achterliet
ik mis ze, het doet me pijn
Even voel ik hun verdriet
maar weet dat ook wij weer ooit samen zullen zijn.

Ik zie een mooie vlinder
en streel haar zacht
Ze is groot en prachtig van kleur
het is net of ze naar me lacht.

In de verte een paard, dartel en vrij
ik bewonder zijn schoonheid en pracht
Hij blijft even staan en komt naar mij
in zijn ogen vrede, ik kus hem zacht.

We komen bij een huisje aan
ik wordt al verwacht
En daar zie ik al mijn geliefden staan
wie had dat nu gedacht.

Allemaal zijn ze mij voorgegaan
door de poort van prachtig licht
Ik ben zo blij dat ik hen weerzie
we gaan naar binnen, de deur gaat dicht.

Het lijkt te mooi om waar te zijn
is dit allemaal wel echt
Ze kijken me lachend aan
lieve meid, God heeft dit zelf gezegd.

Wij blijven altijd samen, het leven gaat immer door
aan welke zijde je ook bent, zingen zij in koor
We zijn hier om te leren, aan deze of gene zij
Onze ziel die leeft oneindig, uiteindelijk zijn we allemaal vrij
Vrij van ziekte, armoede en pijn
Uiteindelijk zullen we samen voor altijd gelukkig zijn ...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Laat een reactie achter