Houden van jezelf

Ik kon het niet en wist niet hoe het moest.
Het snappen van die zin met psychologische waarde
die bij mij in een zoektocht ontaarde
van raadsels, eenzaamheid en een gevoel zo vastgeroest.

Ik bedoel, hoe moet ik in Godsnaam houden van mijzelf?
Wat moet ik doen om mijzelf aardig te vinden
zodat ik mijn gevoel aan anderen kan binden
voordat ik me onder een berg van defaitisme bedelf?

En plots zag ik het,
die combinatie van gedachten, woorden, gevoel.
Wat ik in me had of waard was met mijn kwaliteiten en krachten
zonder te vergeten wat anderen van mij verlangden of dachten
zodat ik mij kon richten op het innerlijke doel.

Je hebt het geluk niet in eigen hand dus bestaat het lot.
Je kan de dood opzoeken of hij juist jou.
Je kan willen leven of je afvragen waarom je leven willen zou.
Maak niet met de realiteitszin je laatste dromen kapot.

Want wat is hetgeen waarom het draait in het leven?
Het gaat niet alleen om te ontvangen, delen,
maar ook om de kracht
om meerdere kanten te zien en los te laten
wat onterecht is gedacht;
dat liefde voelen, rijk in gevoel zijn ook betekent te geven.

Alles uit het hart, gemeend met integere oprechtheid
geloof ik tot na de dood in mijzelf en in mijn zielsverwanten
die mij kozen om wat ik ben met mijn goede of slechte kanten
en mij als wezenlijk zien, een mens zonder enig onderscheid.

De term is te zwaar maar de onderliggende boodschap is erkend.
Een veel te late revelatie met een veelvoud van tijd die verloren is
die ik iedereen wil besparen door 't antwoord te geven en dat is;
houden van jezelf is accepteren wie of wat je in werkelijkheid bent.