Verantwoordelijkheid nemen
voor je eigen leven is belangrijk.
Verantwoordelijkheid voor
mijn eigen leven nemen
betekent, volgens mij vandaag:
Alles wat mij overkomt,
daar is niet een ander de oorzaak van,
daar heeft niet een ander schuld aan.
Alles wat me overkomt,
overkomt me
omdat het voor mij zo bedoeld is.
En van daaruit heb ik de keuze:
Wat doe ik met wat me overkomt?
Ga ik eraan ten onder?
Verdrink ik er in?
Of neem ik het ter hand,
kijk ik het in de ogen
en neem ik er dan bewust afstand van,
berg ik het ergens op
of neem het mee op mijn verdere reis,
omdat het me dierbaar is?
Verantwoordelijkheid voor
mijn eigen leven nemen
betekent niet:
de anderen die in mijn leven
komen en gaan,
de anderen die in mijn leven
zijn in vraag stellen
en ze aan de kant zetten of niet,
naargelang ik meen dat ze me iets goeds
of net iets negatiefs brengen.
Verantwoordelijkheid voor
mijn eigen leven nemen
heeft enkel met mij te maken;
'ik' in het leven rondom mij
zonder dat leven rondom mij
te willen veranderen.
Niet altijd lukt het me
om ten volle die verantwoordelijkheid
voor mijn leven op te nemen
en dat brengt onrust met zich mee.
Onrust, omdat ik meen te falen vandaag
of in het verleden beslissingen nam,
die ik nu niet meer zou nemen.
Verantwoordelijkheid nemen
voor mijn eigen leven is nochtans 'Nu'.
Nu inzien dat ik de keuze heb,
niet om beslissingen van toen te herzien,
maar de keuze om met mijn leven
Hier en Nu gelukkig te zijn
en vanuit dat geluk
mijn eigen levensweg te vervolgen.
Waarom is het soms zo moeilijk?
En klinken de woorden
nochtans eenvoudig en vanzelfsprekend ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat een reactie achter