Tegenwoordig hoor je vaak een kreet: Alles is illusie.
Dat soort ideeën zijn vaak veel te kort door de bocht. Daar is veel meer inzicht en uitleg bij nodig dan zo'n korte bewering. Het kan veel verwarring oproepen en lijden met zich meebrengen.
We leven in het Hier en Nu en alles is wel degelijk reëel aanwezig, maar wat wij ervan maken, de manier waarop wij naar de wereld kijken is een illusie. We kijken altijd door onze eigen bril. Daar speelt zich een wereld af die anders is dan we denken, gekleurd door onze eigen werkelijkheid.
Op het moment dat we dat weten, wordt het leven anders en als we dat wetend, dagelijks kunnen leven met dat inzicht wordt het nog weer anders. Je in iedere situatie bewust te zijn van je gekleurde bril is een intense aandachtoefening.
Kahlil Gibran wist de werking van de illusie prachtig te verwoorden in een kort verhaal.
Een man en een vrouw zaten bij een raam dat uitkeek op de Lente. Ze zaten dicht bij elkaar. En de vrouw zei: 'Ik hou van je. Je bent knap en je bent rijk en je bent fraai gekleed.'
En de man zei: "Ik hou van je. Je bent een mooie gedachte, een ding dat te bijzonder is om in de hand te houden en een lied in mijn dromen.'
Maar de vrouw wendde zich kwaad van hem af en zei: 'Meneer, ga alstublieft weg. Ik ben geen gedachte en ik ben geen ding dat in uw dromen voorkomt. Ik ben een vrouw. Ik wil dat u mij begeert, een vrouw en de moeder van ongeboren kinderen.'
En ze gingen uiteen.
En de man zei: 'Kijk, alweer gaat er een droom in mist op.'
En de vrouw zei: 'Wel ja, wat te denken van een man die van mij een mist en een droom maakt.?'
Kahlil Gibran
De zwerver
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Laat een reactie achter