Mijn bed

Weten dat er een bed op mij wacht

als het lichaam is vermoeid, 

na een dag van inspanning.

Weten dat de rust die gaat komen
een volgende dag mogelijk maakt

 in al zijn mogelijkheden.

Een goede nachtrust geeft 

een lichaam nieuwe energie

en vrijwaart de geest van onnodige irritaties

en concentratie verlies.

Slapen en mijn bed

zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Mijn bed is niet zomaar een plaats waar ik mij

in de avond terug trek om te gaan slapen.

Het is een plaats van Zijn in een houding

van ontspanning en een moment

om van bezinning, van geestelijke evaluatie,
van diepere gedachten.

Een plaats waar dromen 

zich kunnen manifesteren

in een ruimte van stilte en rust.

Slapen gebeurt vanzelf 

als het bewustzijn voldoende is verlaagd.

Slapen is veel meer dan rusten alleen.

Mijn bed is niet alleen de drager van mijn matras,

maar meer een tempel van rust en een haven
waar dromen in en uit kunnen varen.

Slapen kan een passie zijn en niet alleen een

nodige onderbreking tussen twee dagen.

Waarom is slapen voor mij zo belangrijk?

Het brengt mij in de positie, 

dat alles los gelaten kan worden

en dat bij het ontwaken de volgende ochtend,

alles wat belangrijk was blijft bestaan
en een deel van het onbekende,

bekend en vertrouwd kan worden.

Het onbekende kan worden ontsloten

na ieder ontwaken.

Het nieuwe kan onderzocht of beleefd worden

en toegevoegd aan de eerdere ervaringen in dit leven.

Wakker worden is een start van een avontuur,

omdat eigenlijk niets het zelfde is als de dag tevoren,

alleen lijkt alles wel het zelfde.

Het gaan slapen is een minder bewust avontuur

in een andere wereld van onzekerheden.

Het brengt de slaper vanuit zijn bed

in een andere dimensie,

terwijl zijn lichaam 

netjes op zijn matras blijft liggen.

Slapen is een overgave, je denken stoppen
en je persoonlijkheid los laten

in de wetenschap dat je 

waarschijnlijk de volgende ochtend

weer wakker zal worden.

Slapen is een censuur tussen toekomst en verleden,

tussen licht en duisternis, tussen begin en einde

en tussen Zijn en willen worden.

Slapen is qua tijd 

de belangrijkste bezigheid in iemands leven.

Mijn bed is overdag onbemand,

 stil en levenloos,
onbezield en gesloten.

Energetisch gezien, 

bestaat er in mijn bed geen rust.

De houten drager van mijn matras takelt af

en de spiraal onder mijn matras verliest
verliest geleidelijk aan zijn veerkracht.
Mijn matras de drager 

van mijn nachtelijke lichaam
verschrompeld langzaam
en de spiraliserende elementen
strijden met de oppervlakte wie de sterkste is.
Uiteindelijk verliezen beiden.

Het desintegratie mechanisme van mijn bed
is misschien niet zo interessant,
maar het laat wel zien,
dat een nieuw bed met een goede matras
een wezenlijke bijdrage kan leveren
tot een optimale slaap prestatie.

Slapen is je overgeven aan de toekomst van morgen.

Wakker worden is afstand nemen van deze overgave

en het hernieuwde gevoel van
geestelijke en lichamelijke eenheid herpakken.

Wakker zijn is het bewustzijn scherpen en voelen dat

er een regisseur is die het lichaam en geest leidt

in de richting van een bewuste keuze.

Wakker zijn is weten dat alles wat gaat komen,

je niet zomaar overkomt, doch aangestuurd wordt

door een bewustwording van het Nu.

Wakker blijven is een strijd 

tussen bewustzijn en vermoeidheid,

tussen geeuwen en de ogen sluiten.

Als de ogen worden gesloten 

dan daalt het bewustzijn
en verlies je het gecoördineerde samenspel
tussen lichaam en geest.
Weten dat de slaap je gaat overmannen
in een moment van afscheid van het evoluerende Nu
en als een sneltrein van nieuwe sensaties
het station verlaat.

En de bergen, de meren en de mensen,

drijven over elke vorm van beschaving heen.

Landen tussen hoge bomen in sneeuw en grasland,

tussen vreemden en bekenden.

Slapen is Zijn in een andere dimensie.

Een slaapwereld waar in we dagelijks zijn,

krijgt toch te weinig spirituele aandacht
binnen ons filosofische denken.
Het brengt ons buiten het denken
en wordt daarom meer beschouwd
als een bijna abstract gegeven, 

dan een veranderde vorm 

van menselijk functioneren.

Mijn bed wacht en ik zal gaan slapen
in de wetenschap dat de volgende dag
weer een moment van ontwaken brengt
dat de dag tevoren in mijn slaap was verpakt.