Angst

Angst heb ik om alleen te zijn,
totdat ik mijzelf zal accepteren.

Ook om te falen, totdat ik ontdek,
dat ik zal falen 

als ik het niet eerst probeer.

En voor succes,
totdat ik ontdek dat het succes 

van binnen uit moet komen.

Angst heb ik voor de mening van anderen,
totdat ik merk 

dat ze toch hun mening al hebben.

En om afgewezen te worden,
totdat ik leer eerst te geloven in mijzelf.

Heb angst voor pijn,
totdat ik ontdek 

dat ik daardoor juist geestelijk groei.

En de waarheid,
totdat ik het lelijke zie in leugens.

Ik ben bang voor het leven,
totdat ik probeer het mooie te zien ervan.

En voor de dood,
totdat ik er weer een begin in kan zien.

Angst heb ik voor mijn lot,
totdat ik ontdekte dat 

ik  zelf de macht had dit te veranderen.

En angst voor de haat,
totdat ik merkte dat 

ik het niet kon ontwijken.

Had ook angst voor het ouder worden,
totdat ik merkte dat ik het leven

 alleen beter ging leven.

Ik had angst voor het verleden,
totdat ik merkte dat 

het niet langer pijn kon doen.

En het donker,
totdat het me opviel 

hoe mooi de sterren straalden!

Ik had angst voor het licht,
totdat ik merkte dat 

de waarheid mij kracht gaf.

Angst had ik ook voor veranderingen,
totdat ik merkte dat 

zelfs de mooiste vlinder,
deze metamorfose onderging. 

Voordat het kon vliegen.